Paz. Haz 16th, 2019

Şimdi sana uzaktan şiirler yazmak kaldı bana..
Uçsuz bucaksız gökyüzüne gidiyor tüm serzenişim..
Beklemek ne kadar çaresizliktir oysa..
Verilmiş sözler birgün tutulur sandım..
Bekledim, çok bekledim..

Hala bekliyorum..
Beklemenin her türlüsünü denedim..
Yıllarımı aldı, aylarımı aldı beklemek..
Yıllar geçip giderken umursadığım tek şey,
Sana sesimi duyurmak oldu..
Ulaştıramadım..

Unut, sil beni yok say demiştin giderken, yapamadım..
İstediğin kadar kız bana şimdi.!
Biliyorum sen her ne kadar gitsen de yine canıma okuyacaksın..
Hergün beni parçalara ayıracaksın..
Bir beni paramparça etme üzerineydi kalışların..
Dağınıklığımız hep baş köşede kaldı..
Hiçbir parçamız yakın olmadı bir diğerine..
Acımadın..

Benden uzaklaştın git gide..
Yıpranmış bir ben kaldı geriye..
Bu haykırışlar hep boşuna..
Engel olmuyor hiç biri hiç bir kurşuna..
Seni sevdiğimi, özlediğimi önemsemedin ki..

Bazen düşünüyorum da, verdiğin sözleri tutsa da gelse diyorum, kendi kendime..

Seninle benim aramda tek bir yol bile yok iken, ben sana gelmek için vasıta arıyorum her seferinde..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.