Unutmak | |  

Saklar insan çaresizliğini..

Kimsenin görmeyeceği, duymayacağı, ulaşamayacağı yerlere saklar..

Bir duble ile unutmaya, ertelemeye, bastırmaya ve avutmaya çalışır kendini..

Özler, çok özler de söyleyemez kimselere, kendine bile..

Kendine bile itiraf edip, arkasında duramadıkları vardır..

Her gün, her an biraz daha acıtır kalbinde, aklında, yanında bir başkasının olma ihtimali..

Yerini başkasının alacağı düşüncesi, bir başkasının ona dokunma ihtimali..

Düşüncesi bile ruhunu daraltır, içini acıtır, yüreğini kanatır..

Düşleri acıttıkça yumruğunu sıkar, dişlerini sıkar, bağırmak ister de, içine atar..

Kaburgalarını sızlatan acıdan kaçmaya çalışır ama nafile..

Belki onu unutabilmek için, ona benzeyen birinin koynunda bulur kendini..

Sadece sen varken kalbinde, can havliyle sarılmak ister bir başkasına..

Sana böylesine körkütük sevdalı iken, sarhoşluğun etkisiyle inandırmaya çalışır kendini senden bir başkasıyla da devam edebileceğine..

Sana dair her şeyi unutmak ister..

Gülüşünü, bakışını, gözlerini, sözlerini, yürüyüşünü, sevişini..

Unutmak, kurtulmak ister, sonsuza kadar kurtulmak..

Erkekler yanar, kadınlar ağlar..

 

Bir cevap yazın