kadin | |  

kadin

Unutmak

Saklar insan çaresizliğini..

Kimsenin görmeyeceği, duymayacağı, ulaşamayacağı yerlere saklar..

Bir duble ile unutmaya, ertelemeye, bastırmaya ve avutmaya çalışır kendini..

Özler, çok özler de söyleyemez kimselere, kendine bile..

Kendine bile itiraf edip, arkasında duramadıkları vardır..

Her gün, her an biraz daha acıtır kalbinde, aklında, yanında bir başkasının olma ihtimali..

Yerini başkasının alacağı düşüncesi, bir başkasının ona dokunma ihtimali..

Düşüncesi bile ruhunu daraltır, içini acıtır, yüreğini kanatır..

Düşleri acıttıkça yumruğunu sıkar, dişlerini sıkar, bağırmak ister de, içine atar..

Kaburgalarını sızlatan acıdan kaçmaya çalışır ama nafile..

Belki onu unutabilmek için, ona benzeyen birinin koynunda bulur kendini..

Sadece sen varken kalbinde, can havliyle sarılmak ister bir başkasına..

Sana böylesine körkütük sevdalı iken, sarhoşluğun etkisiyle inandırmaya çalışır kendini senden bir başkasıyla da devam edebileceğine..

Sana dair her şeyi unutmak ister..

Gülüşünü, bakışını, gözlerini, sözlerini, yürüyüşünü, sevişini..

Unutmak, kurtulmak ister, sonsuza kadar kurtulmak..

Erkekler yanar, kadınlar ağlar..

 

Kadın Olmak

Dünyanın her yerinde zordur kadın olmak. Yalnız kadın olmak, çalışan kadın olmak, dul kadın olmak, dayak yiyen kadın olmak, hem okuyan hem çalışan kadın olmak, siyasetçi kadın olmak. Kadın olmak başlı başına zor zanaat kısaca.

Çalışırken, severken, sevilirken, anne olurken, çocukları yetiştirirken, kavga ederken, hayatı toplayıp asık suratlı günleri değiştirmeye çalışırken…

Hüzünlüdür kadın olmak. İkna etmeye çalışırken… Anne olduktan sonra beklenmedik bir anda yalnız kalırken, seyirci kalırken, seyirci bırakılırken, bildiği son sınırlara uzakta bakarken… Ve kahramanlıktır kadın olmak.

Girdiği tüm savaşlarda mücadele vermek, kazanmak ya da kazanamamak. Yani zor, yani güzel, yani hüzünlü, yani kahramanca.

Kadın olmak dünya üstüne! İnsanca bir iz bırakmak dimdik ve ayakları üzerinde…

Bu ülkede kadın olmak hayatınızın her alanında var olabilmek için mücadele etmek zorunda kalmaktır. Hayatınızın her anında ”Ben de varım!” diye haykırmak istemektir. Birileri tarafından sesinin hep kısılmasıdır. Öteki olmaya zorlanmaktır. Kısacası zordur bu ülkede kadın olmak.

Her zaman ayakları üzerinde durmak, durmaya çabalamak; tek başına koşmak, koşmaya çabalamak… Pençeler o kadar çok ki. O kadar paralamaya çalışan var ki. Onlarla mücadele etmek o kadar zor ki. Ama tüm bu zorluklara rağmen çalışmak, koşmak, üretmek, çabalamak, durmamak, pes etmemek ve inanmak. Durmayın, koşun, pes etmeyin!